Sevgili kardeşim, kayınbiraderim, büyük dost, değerli ve mümtaz insan…
Seni en son, “evine götürün” diyen doktorun sözünün ardından geldiğin evinde ciğerlerine hava veren oksijen cihazının kablolarının arasında kalbine damlayan ölümün gözlerine bakarken görmüştüm.
Senin yüzünde ölüm güzel gözlü bir çocuk kadar masum durmuştu.
Abdest almak için durduğun lavaboya sen bakarken sen ölümü biz de senin dua edişini görmüştük.
Bu son abdesttin, bu son bakışındı bilemedik.
Dönüp geriye sevdiklerine bakışının son olduğunu anlayamadık.
Seni “iyi olur” diyerek götüren ambulansın ardından bakarken gözümde tek damla yaş…
Aksın istemedim.
Akarsa bırakıp gidersin sanmıştım.
Ve birkaç saat sonra gözümden düşen yaşın boğazımı daralttığını hissettim.
Salalar yankılandı dört bir yandan…
“Es selam” derken yüreklerden sana selam dökülüyordu.
Rahmet duaları dudaklardan senin için yağıyordu.
Ve ardından öğle ezanları okunuyor.
Yüzlerde, acıların izleri var. Gözlerde, uykusuz geçen ağır bir gecenin sabahı beklemiş tedirginliği.
Sanki herkesin cümleleri tükenmiş, ağır bir sükûnet sokaklarda kol geziyor.
Gidenin ardından gideceklerin kalpleri uzaklara dalmakta, gözler yeşile bürünmüş dört kollunun üzerinde yorgun düşmüş. Bu yorgunluk, kalplerdeki seni, gözlerdeki kardeşimizi aramaktan yorgun, çaresiz kalbe eşlik ediyor.
Sen bir tabutun içinde önümüzde yatıyorsun.
Hayatın gibi ölümünde çok sessiz oldu. Yaşarken kimseye yük olmadığın gibi vefatında da kimseye yük olmadın.
Çevrende yüzlerce sevenin, yanında müftü efendiler senden söz ediyorlar. Seni bana anlatmaya çalışıyorlar. Anlatamazlar kardeşim. Seni bir ben bilirim bir de Allah…
Hoca efendi “hakkınızı helal edin” derken senin kalkıp hakkını helal etmeni istiyoruz.
Gün oldu çevrene dost, gün oldu kardeş, gün oldu baba, gün oldu ağabey, gün oldu evlat gün oldu ışık oldun.
Ne hakkımız olur senin üzerinde, senin hakkın var üzerimizde..
Helal olsun. Helal olsun.
Sevgili DOSTUM, kardeşim, kayınbiraderim, kanka’m, çocuklarımın dayısı.
‘O’ seni hepimizden daha çok sevsin. Ellerini bırakmasın. Mekânını cennet hesabını kolay eylesin.
“O” seni bizden çok sevdi. Yanına aldı. Habib’ine seni dost eylesin.
Peygamberler safında sana saf tuttursun.
Seni özleyeceğim…
Geride bıraktığın öyle güzel şeyler var ki hep aklımıza geldiğinde
gözyaşı dökmemek elde değil.
Nur içinde yat.
Seni sonsuza dek unutmayacağız
Kardeşin Erol…
22/08/2012
Yerin Dolmadı Kanka ....
2009 yılının Mart ayından bu yana çok sular aktı kanka... Sen gideli yokluğun dolmadı be kardeşim..
Hayatın acımasız bir gerçeği olsa da hangi yaşta olursa olsun bütün ölümler erken sayılır.
Senin ölümün gibi kanka…
Hep kendi ayakları üzerinde durmasını bildin. Zaten yaşarken de dimdik yaşamıştın. Bu yetmedi en yakınından başlayarak herkese kendi ayakları üzerinde durmasını öğrettin. Ellerinden tuttun. Kaldırdın. Hayata sımsıkı sarılmalarını sağladın. Sırtlarını pek ettin. Avuçlarının dolmasını sağladın.
Yardımlarını gizli yapardın. Kimse farkına bile varmazdı.
Ne hayallerimiz vardı. Ne düşler kurardık. Hayata bir yerden sonra birlikte başlayacaktık. “Tam da yaşayacakken ölüverdin…
Hayatın acımasız bir gerçeği olsa da hangi yaşta olursa olsun bütün ölümler erken sayılır.
Senin ölümün gibi kanka…
Hep kendi ayakları üzerinde durmasını bildin. Zaten yaşarken de dimdik yaşamıştın. Bu yetmedi en yakınından başlayarak herkese kendi ayakları üzerinde durmasını öğrettin. Ellerinden tuttun. Kaldırdın. Hayata sımsıkı sarılmalarını sağladın. Sırtlarını pek ettin. Avuçlarının dolmasını sağladın.
Yardımlarını gizli yapardın. Kimse farkına bile varmazdı.
Ne hayallerimiz vardı. Ne düşler kurardık. Hayata bir yerden sonra birlikte başlayacaktık. “Tam da yaşayacakken ölüverdin…
” Ne yazık ki gelen ölüm, çıplak ve soğuk bir gerçek.
Sen gittin çevren de gitti.
Hiç de beklenmedik bir anda terk edip gittin.
Birkaç gün akan gözyaşından sonra her şey unutuldu.
Adın geçmez oldu.
Kanka yerin dolmadı. Yerini dolduramadılar.
Eksikliğini seni sevenler hissetti.
Diğerleri yalan oldu.
Kardeşin Erol
Sen gittin çevren de gitti.
Hiç de beklenmedik bir anda terk edip gittin.
Birkaç gün akan gözyaşından sonra her şey unutuldu.
Adın geçmez oldu.
Kanka yerin dolmadı. Yerini dolduramadılar.
Eksikliğini seni sevenler hissetti.
Diğerleri yalan oldu.
Kardeşin Erol
Selim Çetin 1962 Erzincan Otlukbeli ilçesi Umurlu ( eski adı ile UZUNHAÇ) köyünde 9 kardeşin 2. oğlu olarak doğdu.
12 yaşlarında ilkokulu bitirip ailesinin geçimine katkı sağlamak üzere İstanbul’a gelmiştir.
Önce Unkapanı Azapkapı daha sonra Kumkapı Balık halinde uzun yıllar balık ticareti ile uğraştıktan sonra ticaret hayatını nalburiye üzerine devam ettirmiştir.
İnsanların derdiyle ilgilenmekten kendisine vakit ayırmayan bu mümtaz insan geciken hastalığının farkında dahi olmamıştır.
Çevresinin ısrarı ile tedavi için hastaneye yatmış, tedavisi sürerken 2009 yılında 47 yaşında aramızdan ayrılmıştır.
Allah-u Teala Rahmetini üzerinden eksik etmesin.
Amin
12 yaşlarında ilkokulu bitirip ailesinin geçimine katkı sağlamak üzere İstanbul’a gelmiştir.
Önce Unkapanı Azapkapı daha sonra Kumkapı Balık halinde uzun yıllar balık ticareti ile uğraştıktan sonra ticaret hayatını nalburiye üzerine devam ettirmiştir.
İnsanların derdiyle ilgilenmekten kendisine vakit ayırmayan bu mümtaz insan geciken hastalığının farkında dahi olmamıştır.
Çevresinin ısrarı ile tedavi için hastaneye yatmış, tedavisi sürerken 2009 yılında 47 yaşında aramızdan ayrılmıştır.
Allah-u Teala Rahmetini üzerinden eksik etmesin.
Amin
22/08/2012
Yorumlar
Yorum Gönder